De stilte is hier altijd te horen.
Rondom het statige, stenen beeld.
Waar het zonlicht alle bomen streelt.
En de geluiden sereen laat smoren.

 

 

 

Het verkeer dooft zelfs langzaam uit.
Mensenmassa’s die verstommen.
Het overpeinzen laat de ruggen krommen.
Alleen het grind maakt nog geluid.

 

 

 

Een gemengd koor brengt psalm 84.
En dat in pure a capella stijl.
De essentie van het Grote Heil.
Deze Boodschap is wis en waarachtig.

 

 

 

Er is bijna niemand meer in leven.
Die een levende getuigenis.
Over die vreselijke gebeurtenis.
Nog uit eigen waarneming weer kan geven.

 

 

 

Maar juist in deze woelige tijd.
Is herdenken van cruciaal belang.
Wie houdt het kwaad nu in bedwang ?
Van de huidige rauwe actualiteit ?

 

 

 

Ach wat is er gaande met de mens ?
Wordt het verleden noch wel geduid ?
Met het oorverdovende geluid.
Van de Sound of Silence ?